Historia
Miasto Rawicz zostało założone na terenie wsi Sierakowo przez Adama Olbrachta Przyjemskiego w roku 1638 i zostało zasiedlone przez protestanckich emigrantów ze Śląska.
XVIII wieku w Rawiczu był okresem rozwoju sukiennictwa, które prężnie rozwijało się w mieście aż do początku XIX wieku, by praktycznie całkowicie podupaść w okresie wojen napoleońskich. Na początku XVIII wieku, w roku 1701 Rawicz strawił pożar, a trzy lata później, w latach 1704 - 1705 Rawicz, podobnie jak inne okoliczne miasta w wyniku potopu szwedzkiego został zajęty przez wojska szwedzkie, następnie w roku 1707 rosyjskie, a w roku 1733 saskie. W latach 1753 - 1756 w mieście wybudowano barokowy ratusz, który znajduje się na rynku w centralnej części miasta.
Rynek w Rawiczu
W roku 1972, w wyniku II rozbioru Polski Rawicz został przejęty przez Prusy, aby w latach 1807 - 1813 wejść w skład Księstwa Warszawkiego i następnie Wielkiego Księstwa Poznańskiego. W latach 1794 i 1801 Rawicz nawiedzają kolejne dwa duże pożary, które niszczą sporą część miasta i spowalniają jego rozwój. W roku 1805 z powodu zadłużenia miasto przeszło w ręce Prusaków, a w roku 1807 zostało włączone do Księstwa Warszawskiego. W latach 30-tych XIX wieku w Rawiczu utworzono znane w całej Polsce więzienie, które powstało w budynkach klasztoru franciszkanów. Około 10 lat później, to jest gdzieś około roku 1840 zlikwidowano wały miejskie i utworzono drugie co do wielkości w Polsce (po Krakowie) planty. W roku 1857 uruchomiono w Rawiczu gazownię miejską, która była drugą w Wielkopolsce. Pod koniec wieku, w roku 1884 Rawicz stał się siedzibą powiatu, który liczył 48 tysięcy mieszkańców. Po upadku lokalnego sukiennictwa w okolicy coraz szybciej rozwijało się rolnictwo - miejscowi chłopi zajmowali się głównie hodowlą bydła, trzody chlewnej i koni oraz uprawą zbóż. W mieście zaczęły rozwijać się zakłady związane z rolnictwem jak: np. fabryka cygar, mleczarnia, browar oraz te nie związane z rolnictwem, np. fabryka wag, torbek papierowych, drukarnia, tartak.
Koniec XIX i początek XX wieku w Rawiczu to okres inwestycji komunalnych - w roku 1891 wybudowano pierwszą część wodociągów, a 20 lat później kanalizację. Rozwój miasta przerwała I wojna światowa, jednakże 2 lata po zakończeniu wojny w wyniku powstania wielkopolskiego, którym w okolicy Rawicza dowodził Ignacy Busza, 17 stycznia 1920 roku Wielkopolska wraz z Rawiczem została przyłączona do odrodzonej Polski. W okresie międzywojennym głównym kierunkiem rozwoju miasta i okolicy nadal było rolnictwo i związany z nim przemysł spożywczy.
Po wybuchu II wojny światowej już 1 września 1939 miasto zostało zajęte przez oddział niemiecki i nastąpiło przejęcie władzy przez nowego niemieckiego burmistrza. Jednakże w wyniku starć Niemcy wycowali się z Rawicza i zajęli miasto ponownie 5 września. W czasie okupacji Niemcy w Rawickim więzieniu zamordowali około 1300 obywateli Polski. Rawicz wyzwoliły wojska radzieckie 22 stycznia 1945 roku. W mieście stacjonowało około 15 tysięcy żołnierzy rosyjskich. W miejscowym więzieniu byli przetrzymywani żołnierze Armii Krajowej, a następnie w kolejnych latach więźniowie polityczni.
W roku 1975 Rawicz wszedł w skład województwa leszczyńskiego, a w roku 1999 w wyniku reformy administracyjnej Rawicz wszedł w skład województwa wielkopolskiego i stał się siedzibą powiatu rawickiego.
Rawicz w czasie panowania pruskiego
